In 1987 werd de toen 20-jarige Aminatou Haidar opgepakt, waarna ze gedurende 4 jaar “verdween” – vastgehouden in geheime gevangenissen zonder beschuldiging of proces. In deze strafcentra werd ze samen met 17 andere vrouwen aan foltering en aan de meest mensonwaardige behandelingen onderworpen. Ook na haar vrijlating werd Haidar nog regelmatig opnieuw zonder reden gearresteerd en zonder proces opgesloten.
Toch blijft Haidar actief als mensenrechtenactiviste en reist ze de wereld rond om aandacht te vragen voor de situatie van de Sahrawi onder Marokkaanse bezetting en het Sahrawi zelfbeschikkingsrecht.
Voor haar inzet werd ze veelvuldig gelauwerd: laureate 2008 Robert F. Kennedy Human Rights Award, laureate 2007 Silver Rose Award, nominatie 2008 Nobel Prijs voor de Vrede, nominatie 2005 Sakharov Prijs, etc.
Afrika's laatste kolonie Sinds 1975 wordt drievierde van het territorium van de Westelijke Sahara bezet door Marokko. Een groot deel van de oorspronkelijke bevolking leeft nog steeds in vluchtelingenkampen in Algerije. Zij die in het thuisland achterbleven worden door de Marokkaanse bezetters onderworpen aan ernstige mensenrechtenschendingen. Al meer dan 40 jaar wachten de Sahrawi op de uitoefening van hun legitiem recht op zelfbeschikking.
Geef toe, ook jij wist niet dat er anno 2009 nog kolonies bestonden. Vrij te bezichtigen bij Vormingplus Limburg, Cellebroedersstraat 13-15, 3500 Hasselt.
Zou jij het op een lopen zetten bij het horen van het woord "solidariteit"? Fantastisch! Dat is nu net wat we willen dat je doet: een marathon lopen in de woestijn ten voordele van vluchtelingen. Maar lees vooral verder!
Bij ons weten het eerste collectieve werk over de juridische aspecten van het conflict omtrent de Westelijke Sahara. Beschikbaar in het Engels en Frans. Bestel het hier.
facebook
digg
reddit
del.icio.us
furl
Sinds 1975 wordt drievierde van het territorium van de Westelijke Sahara bezet door Marokko. Een groot deel van de oorspronkelijke bevolking leeft nog steeds in vluchtelingenkampen in Algerije. Zij die in het thuisland achterbleven worden door de Marokkaanse bezetters onderworpen aan ernstige mensenrechtenschendingen. Al meer dan 40 jaar wachten de Sahrawi op de uitoefening van hun legitiem recht op zelfbeschikking.
